3 – letnie dziecko: rozwój i wychowanie

Okres przedszkolny, to wiek od 3 do 6 roku życia, to czas szybkiego dojrzewania fizycznego, psychicznego i społecznego. Jest to okres intensywnego rozwoju i nauki – o sobie i świecie. Jak to wygląda w przypadku 3-latka? Co potrafi maluch? Czego się spodziewać? Przeczytaj!

3-latek jest spokojniejszy od awanturniczego dwulatka.

Chętnie bawi się z innymi dziećmi – zawiera przyjaźnie (pamięta imię swojego przyjaciela), umie się dzielić i chce współpracować. Lubi słuchać historii na swój temat i upewnia się, czy jest kochany przez rodziców. Sam okazuje miłość bliskim, choć ma okresy płaczliwości i braku poczucia bezpieczeństwa, w których pojawiają się pytania typu „mamo, a kochasz mnie jeszcze troszeczkę?”.

Chętnie słucha bajek i opowiadań, ale należy uważać, co mu się czyta, bo to wiek, w którym pojawiają się strachy. Trzylatek może bać się samotności, ciemności i sławnego potwora z szafy. To dlatego, że nie bardzo potrafi oddzielić rzeczywistość od fikcji. Dziecko w 3 roku życia jest zawieszone pomiędzy światem rzeczywistym i nierzeczywistym,  fantazja miesza mu się z rzeczywistością i dziecko ma tendencje do nierozróżniania tych dwóch obszarów.

DZIECKO 3-LETNIE POTRAFI:

  • Pić samodzielnie z kubka, raczej nie rozlewając płynu, piją przez słomkę, jedzą zupę łyżką – trzymając ją pełną garścią, czasami jeszcze zmęczone – proszą o pomoc; myją ręce i buzię (sztywno, niezgrabnie), wycierają je raczej niestarannie. Potrafią samodzielnie się rozebrać (luźne ubranka, szczególnie bluzki), czasem proszą o pomoc. Potrafią założyć: bieliznę, luźne bluzki, spodnie, spódniczkę (czasem tył na przód, na lewą stronę itp.), wkładają buty, nie zawsze prawidłowo (mylą prawo – lewo). Radzą sobie w toalecie, czasem proszą o pomoc, wycierają buzię po jedzeniu, sprzątają talerze itp.
  • 3-letnie dziecko słucha i wykonuje polecenia, umie opowiedzieć o problemie, który go gryzie i do tego zaczyna dokonywać wyborów, rozważając konsekwencje swoich działań;
  • Wśród dzieci trzyletnich zachodzą duże różnice w zakresie rozwoju mowy – niektóre z nich mówią zrozumiale, swobodnie i dużo, inne zaś dopiero zaczynają mówić. Wszystkie dzieci mówią jeszcze niezbyt wyraźnie, ale mają do tego prawo i w trakcie dalszego rozwoju samoistnie wymowa ich poprawi się. Nie dotyczy to dzieci, których wymowa dodatkowo jest zniekształcana przez wadliwy układ narządów artykulacyjnych (można to zauważyć). Dzieci te powinny być jak najwcześniej objęte opieką logopedyczną.

Dziecko na tym etapie rozwoju potrafi budować krótkie zdania i prowadzić krótką rozmowę, ale czasem się zacina, jąka  lub powtarza słowa (zwłaszcza w emocjonujących chwilach); zazwyczaj jednak buzia mu się nie zamyka i o dziwo, większość tego, co mówi, można zrozumieć. Trzylatek zna już ok. 1000 słów, z których powinien budować kilkuwyrazowe zdania.

  • Trzyletnie dziecko powinno już umieć się przedstawić, nazwać części swojego ciała i przedmioty ze swego najbliższego otoczenia. Coraz więcej zapamiętuje, potrafi policzyć dwie-trzy rzeczy; umie nazwać podstawowe kolory. Wśród trzylatków, mogą znaleźć się dzieci, które nie umieją liczyć, jak i takie, które nie tylko liczą kolejno w granicach 10, ale przekraczają próg dziesiątkowy, dodają i odejmują w pamięci.
  • Dzieci chętnie i w skupieniu oglądają obrazki w książce, mówią o nich; potrafią rozpoznać wg wzoru figury lub klocki: koło, kwadrat, trójkąt, romb (popatrz na różne klocki i podaj mi taki sam, jak ten – trzymany w ręce); potrafią złożyć w całość obrazek rozcięty na 4 równe części; patrząc na obrazek potrafią go opisać, wymieniając 5–10 elementów (popatrz na obrazek i opowiedz o nim, powiedz, co obrazek przedstawia). Dzieci w tym wieku potrafią spostrzec i wskazać 6 do 8 różnic między podobnymi obrazkami.
  • Potrafią także, po ćwiczeniach, podzielić zdanie na wyrazy: kotek pije mleko, na słowa: kotek  –  pije  –  mleko. Potrafią także, po ćwiczeniach, podzielić wyraz na sylaby słowo: mama, ma – ma.
  • Dziecko w 3 roku życia lubi zabawy w dom, rodzinę – chętnie przy tym pomaga w prostych domowych czynnościach; równie chętnie korzysta z urządzeń na placu zabaw, kopie i rzuca piłkę, chodzi na paluszkach, skacze na jednej nodze i nawet przez chwilę potrafi na tej jednej nodze ustać. Trzylatki chętnie bawią się w piaskownicy – przesypują piasek, kopią, rzucają piaskiem, obserwując skutki działania. Bawią się plasteliną – uklepują ją, robią kulki, placuszki, wałeczki. Lubią bawić się klockami, potrafią ułożyć wieżę z około10–12 klocków, potrafią zbudować most wg wzoru (patrzą, jak ktoś buduje lub budują, patrząc na gotowy most z 3 klocków).

Jak możesz pomóc swojemu dziecku:

  • Dziecko w tym wieku potrzebuje z twojej strony dużo wsparcia. Nie zapominaj o okazywaniu uczuć i zapewnianiu o twojej miłości
  • Zadawaj dziecku dużo pytań i słuchaj jego odpowiedzi. Odpowiadaj na zadawane pytania. Wprowadzaj nowe słowa.
  • Jeśli potrzebujesz zmotywować trzylatka używaj słów: mógłbyś, zgadnij, pomóż.
  • Pamiętaj, że dziecku sprawią przyjemność historie typu „Kiedy byłeś małym dzidziusiem”.
  • Wspólnie uczcie się liczyć. Wykorzystujcie do tego laki, samochodziki, ciasteczka, itp. Pamiętaj, że chodzi o zabawę w naukę.
  • Czytajcie książki. Proś dziecko żeby samo opowiedziało ci przeczytaną historię.
  • Ucz dziecko, jak się nazywa.
  • Uczcie się prostych piosenek
  • Bawcie się w teatrzyk, zachęcaj dziecko do opowiadania różnych historii 

Nie istnieje uniwersalna odpowiedź na pytanie: Co powinien umieć trzylatek? Niektóre dzieci w tym wieku rozpoczynają już naukę alfabetu, inne wciąż niewiele się odzywają, dlatego też nie powinno się przesadnie zamartwiać, jeśli zaobserwujesz, że trzyletnie dziecko koleżanki jest na innym poziomie rozwoju psychicznego niż twoja pociecha!!!

Źródło:

– Internet,

– Program wychowania przedszkolnego „Wokół przedszkola”

Udostępnij ten wpis:

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email